| تبليغات | X |
|
" غافلان همسازند ، تنها طوفان کودکان ناهمگون می زاید "
|
همیشه گمان می کردم عقربه های ساعت اند که دارند می رقصند.
اما حالا به گمانم تمام آدمها به شکلی شگرف میان دست عقربه های کثیفِ
" سرت به کار خودت باشد"، شبیه مترسکی مضحک به طرز وحشتناکی
به قمار گرفته شده اند. باید کاری کرد....
پایین بیاور انگشت اشاره ات را
از روی ساعت شماته دار زمین ،
به گمانم دیگر همه
روی صندلی چرخدار زمان
می رقصند
اما به داستان مترسک و مزرعه ایمان نمی آورم
بیهوده رج مزن
می خواهم اعتراض کنم!
و برگه های سپید را آرام
تکه
تکه
مباد روی دستهای من چیزی بنویسی
من از نسل کلاغهای....
حتی اگر اینگونه نگاهم کنی
حرفم را ختم به
تبصره های کتاب پوشالی
هفتصد و شسصت و هشت صفحه ای....نمی کنم
که این روزها اعصاب خدا را هم....
