"زاد روزت مبارک"

در بیست ویکم آبان هزارو دویست و هفتادو شش متولد شد

 تا بیست و چهار سال بعد

 تحولی در قالب شعر پدید آورد.

علی اسفندیاری" نیما یوشیج"  متولد یوش

در سن دوازده سالگی به تهران آمد وبه تحصیل پرداخت ،

سه سال بعد نظام وفا"شاعر" که معلم نیما بود

اورا در خط شعر گفتن انداخت ودلیل جرقه های

یک آتش عظیم شد که سکوت سنگین حاکم بر

شعر آن زمان راسوزاند.

نیما در جوانی به دختری دلفریب، دل باخت اما

اختلاف مذهب مانع از پیوند محبت شد .

دلشکسته  به سوی خانواده بازگشت و باز پایبند

صفورا دختری چادر نشین که صاحب ذوقی لطیف و شاعرانه بود، شد

 که اورا هنگام آبتنی در رودخانه دیده بود

 (منظومه ی جاودانه ی افسانه را سرود)،اما این بار نیز

 شکست خورد  و به شهر بازگشت و به ادامه ی تحصیلاتش پرداخت و

بعدها با عالیه خواهر زاده ی جهانگیر خان صوراسرافیل پیوند زنا شویی بست.

مدتی در مجله های موسیقی، مردم برای روشن فکران

 و اندیشه ی نوشعرهایی از او به چاپ رسید.

بیست و هشتم مرداد سی و دو دستگیر شدو در سن پنجاه و هشت

سالگی طعم آزادی را چشیدکه چندان دوام نداشت

 بیست و سوم دی ماه سی و هشت

 بیماری او را تسلیم روزگار کرد وزمان ربودش.

                                                        یک چند به گیرودار بگذشت مرا

                                                        یک چند در انتظاربگذشت مرا

                                                        باقی همه صرف حسرت روی تو شد

                                                        بنگر که چه روزگار بگذشت مرا

                                                                                          "نیما"

روزی پس از انبار کردن بسی علم ودانش در کوله بار و گنجینه ی ذهن خویش ، طی طریق عشق

با مرکب بخش خصوصی می نمودیم و با سر روانه اقامتگاه خویش تالمات و اندیشه های سوزناک

 و دردآور فلوس لاموجود بودیم که ناگاه صدایی از غیب بر ما چنین گفت: [گویا منظور نویسنده

 رادیو پخش اتوبوس بوده است ]

یاللعجب!!!! چه نشسته ای و در چه اندیشه ی سوزناکی بسر می بری!!! برخیز و آگاه باش که در

سرحدات شرق میهن عجیبمان تجارتی پر سود و پر رونق ، عجیب و غریب ، به دور از منطق و

 فلسفه و حساب و هندسه و کتاب چهره می گیرد.

با شنیدن این پیام به قول شاعر حالمان اینگونه دگرگون گشت :

       چون این راز را شنیدم ، شدید             تو گویی که برق از سه فازم پرید!!!

از اعماق وجودمان گوش به صدای غیب سپردیم و صدا چنین می گفت:

در جایی این سو و آن سوی مرزها تجارت سکه ، است. گویی مردمان سرزمین بیگانه مبادرت به

تجارتی غریب با مردم دیارمان می نمایند. و آن این است  " 25 تومنی بیار   50 تومن ببر "

به گفتاری شیواتر اجنبی ها سکه های 250 ریالی ایران عزیزمان را به بهای 500 ریال در هوا

می زنند !!!!!!!!!! ریشه های ای پدیده را در جنس فلز این سکه ها بیابید!!!!!

مباد در صحت کلامم تردید نمایید.

با شنیدن این سخنان چنان از خود بی خود گشتیم که به جای درب از پنجره به بیرون خزیدیم .

و حال چند روزی است که شدیدا در تکاپوی چنج کردن تمام سرمایه ی سرانگشتی و دانشجویی

خود به سکه های250 ریالی می باشیم.

و غرض از تقریر این عریضه ، مساعدت خواهی از شما عزیزان دل و نزدیکان روحم بود تا مرا

در این تلاش یاری رسانید.

                                                " هم اکنون نیازمند 25 تومنی های عزیزتان هستیم"

                                                                  "  بنیاد کمک به نیازمندان بی پر " 

                                                                      " سرورتون"   

یه روز من و اون یکی با هم نشسته بودیم و مثل همیشه غرق در افکارو بحث های داغ

فلسفی، علمی، اجتماعی و... بودیم که بحث کشید به اینترنتو سایت و وبلاگ و ... . وقتی

دوتایی کلاهامون رو قاضی کردیم ،دیدیم داریم چه ظلمی به یه جمعیت رو به فزونی می

کنیم که عقاید و علم و ایده ها و افکار و اندیشه های گرانمایه و با ارزشمون رو در

اختیارشون نمی زاریم . الحق و الانصاف کارمون نامردی و به دور از جوونمردیه!!!!!!!

گفتیم چی کار کنیم و چی کار نکنیم ،بالاخره به این نتیجه رسیدیم که بهتره یه وبلاگ

همچین نقلی،مقلی و جم وجور دست و پا کنیم و مملکتی  رو مستفیذ کنیم . اینجوری حداقل

 کمی تا قسمتی وجدانمون راحت تر می شه!!

و اما یه معرفی کوچولو از من و اون یکی:

من :      یکی از بچه های باحال روزگار ،یه جورایی بچه باحاله ی گروه دو نفرمونم. بچه

های دانشگاه یه احترام خاصی برام قائل هستن . والا خودشون می گن همش از خوبی

خودمه. نظر لطفشونه. بیشتر مطالب طنز و گریه دار رو من می نویسم. یه قلم خیلی قوی

دارم ،البته اینم بقیه بهم گفتن. اسمم رو داشت یادم می رفت بهتون بگم"سرورتون ."

اون یکی :    یه آدم پرانرژی و بی حال، خیلی جدی و خنده رو، عبوس و شاد، فضول و

گوشه گیر، خوش خنده و بد اخلاق، خلاصه اینجوری بگم سرشار از ویتامین های AوBو

C نیستا ،سر شار از ویژگی های متضاد و متناقض که لحظه به لحظه یه رفتارش اون یکی

 رفتارش رو نقض می کنه . خیلی باحاله ، نه ؟؟!! هیچ وقت ازش خسته نمی شی و اصلا

قابل پیش بینی نیست . تازه سرشم درد می کنه برای سر کشی و عصیان . بخاطر همین

 بهش می گن: "عصیانگر."  اون یکی یا همون عصیانگر هر چی دستش بیاد می نویسه .

 ادبی، اجتماعی... فقط حق پا گذاشتن تو محدوده ی من یعنی طنز رو نداره( البته اگر پاشو

 از گلیمش دراز تر نکنه) . آخه پیش من همچین عصیانگرم نیست!!!!!!!

به طور مختصر و مفید جمع دو نفره ی ما یه جمع حسابی با حاله که هرجا می ریم همیشه

 تو چشم هستیم و همه با انگشت نشونمون می دن و در گوشی پچ پچ می کنن. همه به ما

غبطه می خورن از همه نظر ،از نظر اخلاق و رفتار ، از نظر تیپ و استیل ،از نظر قافیه و

 منش، از نظر کرامت و بزرگی.

یه موقع فکر نکنید دارم از خودمون تعریف می کنم . نه !! حالا اگه بگذره خودتون ببیشتر

 با ویژگی های برجسته ی ما آشنا می شید ، اون وقت دیگه دست از سرمون بر نمی

دارید!!!!!

                                                                                (  سرورتون )

.....................

...................................

...................................................

.....آری برجی بلند و افراشته در کویری پست،یکنواخت،بی پناه و پناه گاه!بر بالای آن

آشیانه های کبوتران اعجاز،کبوتران قاصد،پیغامهای اهورایی، بخشندگان الهام های

ملکوتی،فرستندگان آیات وحی خداوندی

کشور سبز آرزوها، امیدها، کانونِ اسرار خوب،رازهای پاک،چشمه سارانِِ

معانی کبود،که در هربار بال گشودنشان باران مهربان سوگند و سرود،نوازش و پیغام بر سرو

رویت باریدن می گرفت آنچنان که خیست می کند،جامه ات بر اندامت می چسبد،نفست در سر راه

سینه می ماند، پلکهایت فروبسته می شود وتو همچون کودکی که ناگهان صاعقه ای در آسمانِ

آبی برق زند وتندری بر سرش کوبد وکودک تنها را ریزش باران سیل خیز بهاری در زیر

گیرد،بیچاره می شوی،پریشان می شوی،داری شسته می شوی،داری پر میشوی.......

وچه لذت روشن و پاک و خوبی است،

لذت احساس پر شدن، سیراب شدن ،سرشار شدن!!

(چند خطی بود از گفتگوهای تنهایی دکتر علی شریعتی من که از خوندنش لذت میبرم نوشتم تا

بلکه شماهم از خوندنش لذت ببرید.)     

...............................

..............................................

...........................................................

خسته می شوی، می خواهی پرواز کنی،فرار کنی، از دیگران، از خودت، ازاما نمی شودها

از....

اما نمی شود دوباره سرت به دیوار می خورد تکراریِ تکراری اما شاید یکبار هم که

شده کسی باشد تا..........(گاهی تب نمی شودهابه مرز جون می کشدم و گاهی فکر کردن به شایدها جرات ایستادن می بخشدم)

...............................................

..................................

........................

از روی صندلی

                 با دایره های پرگار سیاستت

           نمی توانی فتح کنی چیزی

                                            فراتر از خودت را

پرگار را به من بده، تا

                          از روی زمین،

                                            با مستطیل ،

                                                         تو را و هرچه هست احاطه کنم!؟؟

اگر لطف کنیدشعرم رو نقد کنید ونظراتتون رو در موردش بنویسید خوشحال میشم و ممنون

....................

...........................

......................................

قانونیه قانونی!!

یک روز یکی از دوستان که حرفش تا حدود زیادی قابل قبوله گفت: یه جلسه بیا سر کلاس ما

 استادمون بحث های اجتماعی،اقتصادی،نقد فیلم ،سیاسی (البته کاملا با مهر استاندارد، اینو بعدا

فهمیدم)و..... می کنه. من  هم که سرم در می کنه واسه بحث، از خدا خواسته یه روز رفتم

سر کلاس استاد کذایی. بحث سر مسائل اجتماعی ناموسی بود.ما هم که به غیرتمون بر خورده

بود خواستیم از خانومها دفاع کنیم .هر چی ما دفاع کردیم، آقای استاد مسائل رو( از نظر

خودشون) ریشه یابی کرد و در هر صورت تقصیر رو انداخت گردن.......و باز ما هر چی می

گفتیم،،،، استاد گرامی می گفتن: قانون کشور ما اینو میگه، قانون کشور ما اونو میگه ،

قانون ما چیزهای دیگه نمیگه..... مثلا نمیگه تحصیل رایگانه،  نیازهای اولیه باید برای مردم

تامین بشه(خوراک، پوشاک، مسکن )مبارزه با ربا خواری و.....خلاصه بعد از اون  کلی

قانون یاد گرفتیم !!!!!!!!؟؟؟؟؟

مثلا اینکه؛ اگر پدری فرزندش رو بکشه بنا به دلایلی که هنوز خیلی قشنگ و قانع کننده نیست  

یا قتل معلولین اعدامی به دنبال نداره یا..... (اگر می خواهید سرگیجه نگیرید خیلی

جدی نگیریدش فقط بخونید و بگذرید!!!؟؟؟؟؟)

و من از همین جا از استاد گرامی که به ما چیزهای قانونیه زیادی یاد داد سپاس گذارم و باز از

همین فاصله ی دور دستش رو می بوسم(البته امیدوارم از نظر قانون بوسیدن دست مشکلی

نداشته باشه!؟)